مىخائىل بىر ياش سودىگەر بولۇپ، بىر خىل غەيرەت بىلەن ناھايىتى تېزلا مۇۋەپپەقىيەت قازانغان. ئۇنىڭ تۇرمۇشى بىر قاتار سودا ئىشلىرى يىغىنلىرى، سۆھبەتلەر ۋە ئاممىۋى ئالاقىلەر بىلەن تولغان بولۇپ، شەخسىي تۇرمۇشىغا كۆڭۈل بۆلۈپ، سودىدىن باشقا ئىشلار ئۈستىدە ئويلىنىشقا چولىسى تەگمەيتتى. چۈنكى كىچىكىدىن تارتىپ دارىلئېتامدا چوڭ بولغان دادىسى ئۇنىڭغا مۇھەببەت بولمىسا بولمايدۇ، دەپ تەربىيە بېرەتتى، بۇ ئەجەللىك ئاجىزلىق ئىدى. يېقىندا مىخائىل ھەمراھلىرى بىلەن بىر يەر مۈلۈك ئېچىش تۈرىدە ئىككى نەپەر« قازغۇچى» نىڭ توسقۇنلۇقىغا ئۇچراپ، تۈرنى تاكى قىزىل ئارمىيە جەڭچىلىرىنىڭ جەسىتى قېزىلىپ بولغانغا قەدەر ۋاقتىنچە توختىتىشنى تەلەپ قىلدى. بۇ ئاۋارىچىلىكتىن قۇتۇلۇش ئۈچۈن، مىخائىل يالغاندىن ئۇلارنىڭ ئىچىدىكى بىر ئادەم بىلەن يەر ئاستى ھاۋا مۇداپىيە ئۆڭكۈرىگە كىردى، كىم بىلسۇن، ئۇ ئويلىمىغان يەردىن ئىككىنچى دۇنيا ئۇرۇشى مەزگىلىگە ئۆتۈپ كەتتى... قاراپ تۇرغۇچى بولۇش سۈپىتى بىلەن، جەڭ مەيدانىدا تۇرۇۋاتقان مىخائىل خەتەرگە ئۇچرىمايدۇ، ئەسكەرلەرمۇ ئۇنىڭ مەۋجۇتلۇقىنى ھېس قىلالمايدۇ. شۇنداق قىلىپ، مىخائىل كەينى ـ كەينىدىن قىسقىغىنا كېسىپ ئۆتۈش جەريانىدا، كىشىلەر ئارىسىدىكى چوڭقۇر مۇھەببەتنى، ۋەتەننىڭ كەلگۈسى ئۈچۈن قورقماستىن قۇربان بولغان سانسىزلىغان كىچىكلەرنى ھەمدە يىپ ئۇچى ئارقىلىق قايتىپ بېرىپ ئۇچراشقان قەھرىمانلارنى، ئۇلارنىڭ ھەقىقەتەن ئەجدادلىرى ئىكەنلىكىنى بايقىدى.
[ بولدى ]
